Oost West Thuis Best

“Cabin crew, the doors may be opened” schalt er door het geluidssysteem van de KLM. Het is 6.20am en ik ben net op Schiphol aangekomen. Op de zorgboerderij is alles door blijven draaien onder leiding van penningmeester Frank en onze vrijwilligers. Er is de afgelopen week hard gewerkt om het dierenverblijf aan te passen voor de komst van Chopin, ons nieuwste gezinslid. Er is een prachtige binnenbox voor hem gebouwd. Daarvoor moest wel een hooizoldertje gesloopt en afgetimmerd worden en een uitschuifbare tussenwand geregeld worden. Ik ben via Slack en WhatsApp op de hoogte gehouden met fotootjes. Wat zijn het toch toppertjes allemaal!

Vandaag is dan de grote dag. Chopin zal in de middag arriveren en wordt begeleid door de familie Broché, onze Belgische dierenarts Annelies Crul en Philippe, onze secretaris. Een heel gevolg! Ik kan mij geen toffere thuiskomst voorstellen. Toch zal ik nog even geduld moeten hebben aangezien ik nog een twee uur durende autorit voor de boeg heb voordat ik op de zorgboerderij arriveer. Eenmaal aangekomen staat mij een prachtig ontvangst te wachten. De diertjes zijn blij om mij weer te zien en ik word muzikaal onthaald door gebalk, gehinnik en geknor. Ze zouden zo in het concertgebouw kunnen optreden. Eenmaal binnen kan ik mij amper staande houden met 10 uitgelaten woefels die mij tegemoet komen rennen en na een kleine 10 minuten zit ik onder de slobber en de haren. Dat enthousiasme is goud waard.

Een paar uurtjes later is het dan zover. Eerst arriveren Philippe en Annelies. Kort daarna volgt de familie Broché met de paardentrailer. Chopin laat van zich horen door zacht te hinnikken. Nieuwsgierig als wij zijn duiken wij met ons hoofd door een luik in de trailer om een glimp van hem op te kunnen vangen om vervolgens oog in oog met Chopin te staan. Hij is indrukwekkend, groot en machtig mooi. Dan gaat de paardenklep open en stapt Chopin uit de trailer. Als ik naast hem sta voel ik mij ineens piepklein. Chopin torend boven mijn hoofd uit. Filip begeleidt Chopin naar zijn nieuwe warme stal voor een heerlijke maaltijd. Chopin kijkt ons aan met zo’n blik van “toffe ruimte mensjes.”

Terwijl Chopin aan zijn maaltijd begonnen is, nemen wij plaats in de keuken waar de geur van het warme brood ons tegemoet komt. Na de lunch duiken wij de stal weer in en nemen Chopin mee het weiland op. Sierlijk stapt hij het grasveld op en zijn aanwezigheid blijft niet onopgemerkt. Misty, onze bejaarde dame van 27, zit hem op een afstandje een beetje flirtend aan te kijken. Chopin is een knappe, jonge vent dus geef haar eens ongelijk? Aan het einde van de middag maken we nog een groepsfoto en krijg ik van Chopin een heerlijke smakkert op mijn toet. Pure rijkdom!

We nemen afscheid van Chopin’s fanclub en als de autolampen uit het zicht verdwijnen zien wij Chopin genieten van de sappige grassprietjes en het gezelschap van de andere diertjes. Hij is thuisgekomen en mag heerlijk gaan genieten van zijn welverdiende, vervroegde pensioen.

Schrijf uw reactie

Your email address will not be published.